سوزاند پارچه هارا
وتاروپودهارا
و سوزاند
ریزریزتاروپودهای استقامت سنگی برافراشته را
وکم کمک سوزاند
حتی انسانهارا
آری آتش همه راسوزاند
امارویاند رویش گل سرخ را
وشعله ورشد گل سرخ آتشین گونه
ایثار.گذشت
آتشنشانها
مردانی ازتبارسرو
بغضها را فرو خوردن
و پا پس نکشیدند
ایستادن
آوارهارا اززیرآوار هایش خواندند
وبه ناگاه
درنجات گلهایی ازجنس خود
پرپرشدند
اجرشان باخدا
دارندمیکنندازامروزعمری صدای خفته بشریت راصدا
درقدردانی یشان فقط میتوانم بگویم
اجرشان باخدا